Zygmunt Waźbiński

Zygmunt Władysław Waźbiński był polskim historykiem sztuki, specjalizującym się w historii i teorii sztuki nowożytnej powszechnej. Urodził się 30 stycznia 1933 roku w Żninie, a zmarł 7 maja 2009 roku w Toruniu. W 1956 roku ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a historię sztuki studiował na Sorbonie. W 1966 roku obronił na Uniwersytecie Warszawskim doktorat poświęcony aktowi w sztuce weneckiej XVI wieku. Jego rozprawa habilitacyjna dotyczyła twórczości Giorgio Vasariego i ukazała się w 1972 roku. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1985 roku.

W 1986 roku został kierownikiem Zakładu Muzealnictwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. W 1998 roku objął kierownictwo Katedry Historii Sztuki i Kultury na Wydziale Nauk Historycznych tej uczelni. Głównym tematem jego opracowań była renesansowa sztuka włoska. Wśród jego publikacji znalazły się „Renesansowy akt wenecki”, „Malarstwo quattrocenta” oraz praca o kolekcjonerstwie medycejskim w drugiej połowie XVI wieku.

Na podstawie artykułu „Zygmunt Waźbiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.