Janusz Rychlewski

Janusz Rychlewski, polski wojskowy, prozaik, dramaturg i publicysta, urodził się 5 kwietnia 1915 roku w Żninie. W 1922 roku zamieszkał z rodzicami w Bydgoszczy. Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim, publikował w wielkopolskich gazetach i pracował w poznańskim radiu.

W 1939 roku uczestniczył w kampanii wrześniowej, a następnie dostał się do niewoli radzieckiej. Zbiegł na Litwę, później został internowany na Łotwie. Po powrocie do Polski służył w ZWZ-AK i redagował konspiracyjne czasopisma. W 1944 roku brał udział w powstaniu warszawskim, a po jego upadku służył w oddziałach Armii Krajowej na Podkarpaciu i w Małopolsce. Po wojnie pracował między innymi jako kierownik literacki Polskiego Radia w Gdańsku, a po 1949 roku mieszkał w Warszawie i zajmował się pisarstwem. W 1953 roku był krótko więziony z przyczyn politycznych. Zmarł 12 września 1987 roku w Radziejowie Kujawskim wskutek wypadku samochodowego. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Żninie. Do jego utworów należą „Czapka frygijska”, „Flota króla Zygmunta” i „Zielone granice”.

Na podstawie artykułu „Janusz Rychlewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.