Erazm Gliczner

Erazm Gliczner Skrzetuski, znany także jako Glicner, Glitzner i Znanius, urodził się w 1535 roku w Laskach Wielkich pod Żninem. Kształcił się w gimnazjum humanistycznym Valentina Trozendorfa w Goldbergu, a następnie studiował na uniwersytecie w Królewcu. Początkowo był duchownym kalwińskim, później przeszedł na luteranizm. Od 1565 roku pełnił funkcję superintendenta ewangelicko-augsburskiego w Wielkopolsce, a w latach 1567-1569 był kaznodzieją przy kościele Marii Panny w Toruniu. Uczestniczył w pracach nad zgodą sandomierską z 1570 roku.

W latach 1569-1589 działał w Grodzisku Wielkopolskim pod opieką rodziny Ostrorogów, gdzie uruchomił szkołę, drukarnię i kursy teologiczne. Od 1591 roku był ministrem zboru w Brodnicy, gdzie zmarł 21 stycznia 1603 roku. Jako pisarz, teolog i pedagog tworzył prace religijne oraz przekłady. W 1558 roku wydał Książki o wychowaniu dzieci barzo dobre, pożyteczne i potrzebne, traktat poświęcony edukacji. Krytykował w nim wychowanie dworskie i indywidualne, a opowiadał się za nauczaniem szkolnym. W tym samym roku opublikował także dziełko o gospodarstwie wiejskim i rolnictwie.

Na podstawie artykułu „Erazm Gliczner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.