Louis Lewin

Louis Lewin był żydowskim historykiem i rabinem, urodzonym w 1868 roku w Żninie. Wychowywał się we Frankfurcie nad Menem, a studiował na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie. Tam obronił pierwszą na niemieckich uniwersytetach pracę doktorską z zakresu historii żydowskiej. Od 1895 roku był rabinem w Inowrocławiu, Pniewach i Kępnie, a od 1920 roku w Katowicach.

Wykładał również w Żydowskim Seminarium Teologicznym Fundacji Fränkla we Wrocławiu. W 1925 roku przeniósł się tam po otrzymaniu antysemickich gróźb na Górnym Śląsku. Należał do rad redakcyjnych czasopism „Monatsschrift für Geschichte” i „Wissenschaft des Judentums”. Opublikował między innymi „Jüdische Ärzte in Großpolen”, o żydowskich lekarzach w Wielkopolsce, oraz „Die Landessynode der grosspolnischen Judenschaft”, o żydowskich sejmikach ziemskich w tym regionie. W 1939 roku wyjechał do Izraela. Zmarł w 1941 roku.

Na podstawie artykułu „Louis Lewin (historyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.